آهنرباهای فریت یک ماده مغناطیسی خاص با کاربردهای وسیعی مانند موتور، ژنراتور، حسگر، سر مغناطیسی و ... می باشد.در این مقاله روش ساخت، طبقه بندی و ویژگی های آن معرفی می شود تا درک بهتری از این ماده مغناطیسی داشته باشید.
1. روش ساخت:
روش های ساخت آهنرباهای فریتی به دو دسته تقسیم می شوند، یکی فرآیند سنتی ساخت سرامیک و دیگری فرآیند ساخت فلز. فرآیندهای تولید سرامیک شامل پرس خشک، قالب گیری ایزواستاتیک، قالب گیری تزریقی و سایر روش ها می باشد که در این میان پرس خشک رایج ترین روش مورد استفاده است. فرآیندهای ساخت فلز شامل روش ذوب، روش انجماد سریع و روش های دیگر است. در حال حاضر با توجه به پیشرفت تکنولوژی، فرآیندهای ساخت فلز در برخی زمینه ها جایگزین فرآیندهای سنتی ساخت سرامیک شده است.
2. طبقه بندی:
آهنرباهای فریت را می توان با توجه به ویژگی های فیزیکی مختلف و سناریوهای کاربردی طبقه بندی کرد. با توجه به خواص فیزیکی، آهنرباهای فریت به طور عمده به فریت های سخت و فریت های نرم تقسیم می شوند. فریت های سخت عمدتا برای ساخت آهنرباهای دائمی استفاده می شوند، در حالی که فریت های نرم عمدتاً برای ساخت قطعات الکتریکی استفاده می شوند. طبق سناریوهای کاربردی، آهنرباهای فریت به طور عمده به فریت های فرکانس بالا، فریت های مایکروویو، فریت های مگنتوآکوستیک و غیره تقسیم می شوند.
3. خصوصیات:
ویژگی های آهنرباهای فریت عمدتاً به ترکیب شیمیایی و فرآیند ساخت آنها بستگی دارد. به طور کلی، آهنرباهای فریت دارای ویژگیهای نفوذپذیری مغناطیسی بالا، چگالی شار اشباع مغناطیسی بالا، تلفات خط مغناطیسی کم و مقاومت در برابر اکسیداسیون بالا هستند. علاوه بر این، آهنرباهای فریت دارای چقرمگی مکانیکی و مقاومت در برابر سایش هستند، می توانند در دماهای بالاتر کار کنند و از ثبات و قابلیت اطمینان خوبی برخوردار هستند.
