جزئیات آهنربا

آهنربا جسمی است که آهن را جذب می کند و میدان مغناطیسی خارج از آن ایجاد می کند. آهن ربا در معنای باریک به محصولات ساخته شده از سنگ معدن مگنتیت اشاره دارد و آهن ربا در معنای وسیع به اجسام یا وسایلی اطلاق می شود که برای تولید میدان مغناطیسی استفاده می شوند. آهنرباها به عنوان دوقطبی های مغناطیسی عمل می کنند که مواد فرومغناطیسی مانند فلزاتی مانند آهن، نیکل و کبالت را جذب می کنند. [1] تعیین قطب مغناطیسی آویزان کردن آهنربا با سیم نازک است. قطب مغناطیسی که به سمت شمال است، قطب شمال یا قطب N و قطب مغناطیسی که به سمت جنوب است را قطب راهنما یا قطب S می نامند. (اگر زمین به عنوان یک آهنربای بزرگ در نظر گرفته شود، قطب شمال مغناطیسی زمین، قطب S و قطب جنوب ژئومغناطیسی، قطب N است.) آهنرباهایی با قطب های متفاوت یکدیگر را جذب می کنند، در حالی که همان قطب ها دفع می کنند. قطب راهنما و قطب شمال انگشتی یکدیگر را جذب می کنند، قطب راهنما و قطب راهنما یکدیگر را دفع می کنند و قطب شمال انگشتی و قطب شمال انگشتی یکدیگر را دفع می کنند.
آهنرباها به آهنرباهای دائمی و آهنرباهای غیر دائمی تقسیم می شوند. آهنرباهای دائمی طبیعی آهنربای طبیعی نیز نامیده می شوند و آهنرباهای دائمی را می توان به صورت مصنوعی نیز ساخت (قوی ترین آهنربا آهنربای نئودیمیم است). آهنرباهای غیر دائمی فقط تحت شرایط خاصی مغناطیسی هستند، معمولاً به شکل آهنرباهای الکتریکی که از جریان الکتریکی برای تقویت میدان مغناطیسی خود استفاده می کنند.
نام علمی آهنربا آهنربا است و آهنربا نوعی آهنربا است.
آهنربا با فشار دادن پودر اکسید آهن با پرکننده و بایندر ساخته می شود. برخی از مگنتیت ها دارای خاصیت مغناطیسی قوی هستند و حاوی Fe3O4 بیشتری هستند، در حالی که برخی دیگر دارای مغناطیس ضعیف و حاوی Fe3O4 کمتری هستند. ماده بیشتر از مولکول ها، مولکول ها از اتم ها و اتم ها از هسته و الکترون تشکیل شده اند. در داخل یک اتم، الکترون ها دائماً به تنهایی در حال چرخش هستند و به دور هسته می چرخند. هر دوی این حرکات الکترون ها مغناطیس ایجاد می کنند. اما در بیشتر مواد، الکترون ها در جهات مختلف حرکت می کنند و هرج و مرج هستند و اثرات مغناطیسی یکدیگر را خنثی می کنند. بنابراین، بیشتر مواد در شرایط عادی مغناطیسی نیستند.
مواد فرومغناطیسی مانند آهن، کبالت، نیکل یا فریت متفاوت هستند. اسپین های الکترون داخل آن می توانند به طور خود به خود در یک محدوده کوچک مرتب شوند تا یک ناحیه مغناطیسی خود به خودی ایجاد کنند که به آن حوزه مغناطیسی می گویند. پس از مغناطیسی شدن مواد فرومغناطیسی، حوزه های مغناطیسی داخلی به طور منظم و در یک جهت مرتب می شوند که مغناطیس را تقویت می کند و یک آهنربا را تشکیل می دهد. فرآیند جذب آهن آهنربا، فرآیند مغناطیسی بلوک آهن است. بلوک آهن مغناطیسی و قطبیت های مختلف آهنربا نیروی جذابی ایجاد می کند و بلوک آهنی محکم به آهنربا "چسبیده است". می گوییم آهنربا مغناطیسی است.