مقدمه ای بر ماشینکاری دقیق آهنرباها

تکمیل آهنربایی به برش آهنرباهای متخلخل تا حد معینی اشاره دارد، مانند سنگ زنی، آسیاب موازی، آسیاب با قطر بیرونی یا داخلی، و برش بلوک آهنربایی. مواد مغناطیسی شکننده هستند و سختی بالایی دارند و سختی راکول (در مقیاس C) از 57 تا 61 متغیر است. بنابراین، فرآیندهای برش و سنگ زنی آنها نیاز به استفاده از تیغه های برش الماس و چرخ های الماس تراش یا چرخ های آسیاب تخصصی دارد. دقت برش بسیار بالا است و معمولاً نیازی به آسیاب بعدی ندارد. همه این فرآیندها باید بسیار مراقب باشند تا پدیده لایه برداری و ترک خوردگی به حداقل برسد.
در برخی موارد، شکل آهنربای نامنظم به دست آمده برای پردازش چرخ‌های الماس آسیاب، مانند آهنرباهای منحنی و نان‌دار، مفید است. محصولات نزدیک به شکل نهایی را می توان با چرخ های سنگ زنی برای به دست آوردن ابعاد دقیق پرداخت کرد. به منظور تحقق تولید دسته ای کوچک از اشکال پیچیده، معمولاً از ماشینکاری تخلیه الکتریکی استفاده می شود. برای اشکال دو بعدی ساده، سرعت ماشین‌کاری ماشین‌های EDM سریع‌تر است، در حالی که برای اشکال پیچیده‌تر، سرعت ماشین‌کاری ماشین‌های محور 3-5 کندتر است. آهنرباهای استوانه‌ای را می‌توان به شکل فشرده درآورد، معمولاً با استفاده از فشرده‌سازی محوری، و همچنین می‌توان آن را با استفاده از مته توخالی از شمش سوراخ کرد. سپس این استوانه های توپر یا توخالی بلندتر را به آهنرباهای استوانه ای با اندازه های مختلف برش دهید.
برای تولید انبوه (معمولا کمتر از 5000 عدد)، ساخت قالب و تولید بر اساس شکل مقرون به صرفه تر است. اگر چرخه تولید کوتاه باشد یا خواص خاصی به دست آید، روش برش آهنربا از بیلت ممکن است بهتر باشد. فشار دادن و شکل دادن می تواند مواد زائد مانند خرد کردن زباله را به حداقل برساند. مقدار سفارش، شکل و اندازه قطعه، و پیچیدگی تعیین می کند که کدام روش ساخت بهتر است. زمان تحویل نیز می تواند بر این تصمیم تأثیر بگذارد، زیرا روش به دست آوردن دسته های کوچک قطعات از بیلت ها ممکن است کارآمدتر از سفارش قالب و سپس فشار دادن آنها به شکل باشد. هزینه های تولید این روش ها را گاهی نمی توان به طور مستقیم تخمین زد.
اگرچه می توان آن را به آهنرباهای نامنظم شکل پیچیده پردازش کرد، اما برای اشکال ساده مناسب تر است و هزینه تولید بالاتری برای پانچ کردن، پخ زدن یا شکاف زدن دارد. برخی از اشکال پیچیده به راحتی می توانند تغییرات میدان شار را ایجاد کنند که به طور بالقوه می تواند بر اجزای مجموعه تحت تنش تأثیر بگذارد و کنترل تحمل ها در طول تولید را دشوارتر کند.
لبه های تیز آهنربای برش خورده مستعد پوسته شدن و خراشیدن دست ها هستند و همچنین اعمال پوشش در اطراف لبه های تیز دشوار است. متداول ترین روش مورد استفاده برای کاهش تیزی استفاده از آسیاب ارتعاشی برای سنگ زنی است که معمولاً به عنوان نورد ارتعاشی شناخته می شود که به صورت ساینده انجام می شود. گوشه های گرد لبه ها بر اساس نیازهای پردازش بعدی تعیین می شوند، با شعاع معمولاً از {{0}}.{4}}05 اینچ تا 0.015 اینچ (0.127 تا 0.38 میلی متر).